Εάν οι πλάκες των νυχιών επηρεαστούν από μύκητα, αυτό προφανώς δεν θα διακοσμήσει τα νύχια των ποδιών. Αλλά κάθε πέμπτο άτομο αντιμετωπίζει αυτή την ασθένεια τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του. Το νύχι αλλάζει χρώμα, πυκνώνει και θρυμματίζεται. Τα συμπτώματα μιας μυκητιασικής λοίμωξης μπορεί να διαγραφούν και η θεραπεία δεν συνταγογραφείται έγκαιρα.
Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα εξασθενεί, ο μύκητας από τα νύχια μπορεί να εξαπλωθεί στο δέρμα του ποδιού. Και σε ορισμένες περιπτώσεις, οι μύκητες μπορούν να εξαπλωθούν μέσω της κυκλοφορίας του αίματος και να προκαλέσουν βλάβη στα εσωτερικά όργανα. Η μυκητιασική λοίμωξη είναι μια κοινή αιτία αλλεργίας και επιδείνωσης πολλών ασθενειών, για παράδειγμα, του βρογχικού άσθματος. Ένα άρρωστο άτομο είναι επικίνδυνο για τους άλλους, ειδικά για τα παιδιά.
Η θεραπεία μιας μυκητιασικής λοίμωξης των νυχιών δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ο ασθενής θα χρειαστεί επιμονή και ακρίβεια. Παρά τη φαινομενική μη σοβαρότητα της νόσου, είναι σημαντικό να αναγνωρίσετε έγκαιρα τον μύκητα των ποδιών και να φροντίσετε να τον αντιμετωπίσετε.
Αιτίες μυκητιασικών λοιμώξεων των νυχιών
Οι μύκητες που προκαλούν ασθένειες των νυχιών είναι φυσιολογικοί κάτοικοι του περιβάλλοντος. Αλλά υπό ορισμένες συνθήκες, το μυκήλιο του μύκητα μπορεί να αρχίσει να αναπτύσσεται στο ανθρώπινο δέρμα ή στα νύχια. Η ονυχομυκητίαση, ένας μύκητας των νυχιών, εμφανίζεται πολλές φορές πιο συχνά στα πόδια παρά στα χέρια. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα πόδια τραυματίζονται συχνότερα και έρχονται σε μεγαλύτερη επαφή με μολυσμένες επιφάνειες. Ο μύκητας των νυχιών εμφανίζεται στα δάχτυλα των ποδιών και στα χέρια με τον ίδιο τρόπο.
Μπορείτε να μολυνθείτε από μύκητες σε κοινόχρηστους χώρους όπου οι άνθρωποι περπατούν ξυπόλητοι. Αυτές είναι παραλίες, πισίνες, λουτρά, σάουνες, γυμναστήρια, ντους. Οι νιφάδες δέρματος που περιέχουν σπόρια μυκήτων ξεφλουδίζονται από τα πόδια ενός άρρωστου ατόμου. Τα σπόρια είναι πολύ ανθεκτικά και μπορούν να παραμείνουν βιώσιμα για χρόνια. Οι μύκητες αγαπούν ιδιαίτερα τα υγρά περιβάλλοντα και τις ξύλινες επιφάνειες.
Όταν έρχεται σε επαφή με το δέρμα ενός υγιούς ατόμου, τα σπόρια ενεργοποιούνται και αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται. Τα πόδια συνήθως επηρεάζονται πρώτα. Αργότερα, η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί στα νύχια των ποδιών και στα χέρια. Ένα άρρωστο άτομο, με τη σειρά του, γίνεται πηγή μόλυνσης για τα μέλη του νοικοκυριού, ειδικά τα παιδιά.
Σε μια οικογένεια, η ασθένεια είναι πιο πιθανό να αναπτυχθεί σε έναν από τους γονείς και στο παιδί παρά και στους δύο συζύγους. Οι λόγοι για αυτό βρίσκονται στη γενετική προδιάθεση.
Σημεία και τύποι ασθένειας
Η νόσος των νυχιών των ποδιών δεν είναι δύσκολο να αναγνωριστεί. τα συμπτώματά του είναι εμφανή. Ανάλογα με το πώς φαίνεται το προσβεβλημένο νύχι, διακρίνονται τρεις μορφές της νόσου: η νορμοτροφική, η υπερτροφική και η ατροφική.
| Μορφή βλάβης | Σημάδια ασθένειας |
|---|---|
| Νορμοτροφικό. | Το νύχι διατηρεί το χρώμα και τη δύναμή του. Τα συμπτώματα της νόσου περιορίζονται στην εμφάνιση κηλίδων στην επιφάνεια του νυχιού. |
| Υπερτροφικός. | Το νύχι πυκνώνει, γίνεται αδιαφανές και χαλαρό. Με τον καιρό, αλλάζει σχήμα και μοιάζει με «νύχι πουλιού». Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται γρύφωση. |
| Ατροφική. | Καταστροφή των νυχιών των ποδιών. Το νύχι γίνεται θαμπό, θρυμματίζεται και το κρεβάτι του νυχιού εκτίθεται. Με την πάροδο του χρόνου, η πλάκα των νυχιών μπορεί να καταρρεύσει εντελώς. |
Στο σημείο της διείσδυσης της λοίμωξης στο νύχι διακρίνεται η περιφερική, η εγγύς, η ολική και η επιφανειακή ονυχομυκητίαση. Η περιφερική-πλάγια ονυχομυκητίαση είναι πιο συχνή. Αυτή είναι μια επιλογή όταν η μόλυνση εισέρχεται στο νύχι από το ελεύθερο άκρο του και επηρεάζει την ελεύθερη άκρη του νυχιού και τις πτυχές του νυχιού δεξιά και αριστερά από το κρεβάτι του νυχιού. Στην εγγύς έκδοση, επηρεάζεται το τμήμα ανάπτυξης του νυχιού απέναντι από την ελεύθερη άκρη. Στην επιφανειακή εκδοχή, ο μύκητας επηρεάζει ολόκληρη την επιφάνεια της πλάκας του νυχιού από έξω. Μοιάζει με μια λεπτή λευκή σκόνη διάσπαρτη στην επιφάνεια του νυχιού. Η συνολική παραλλαγή είναι το αποτέλεσμα οποιασδήποτε μορφής, όταν ο μύκητας έχει εξαπλωθεί και ολόκληρο το νύχι έχει επηρεαστεί πλήρως.
Τα πρώτα σημάδια της νόσου εμφανίζονται στο πόδι, καθώς εκεί εμφανίζεται η μόλυνση. Το δέρμα του ποδιού ξεφλουδίζει, τα κενά μεταξύ των δακτύλων γίνονται κόκκινα και μπορεί να εμφανιστεί κνησμός. Τα πρώτα σημάδια βλάβης των νυχιών: εμφάνιση κηλίδων στην πλάκα των νυχιών. Οι κηλίδες μπορεί να είναι λευκές, κιτρινωπές ή μπλε-μαύρες, κάτι που είναι χαρακτηριστικό της μούχλας. Στη συνέχεια, ο μύκητας διεισδύει βαθύτερα, το προσβεβλημένο νύχι φαίνεται θαμπό, πυκνώνει ή θρυμματίζεται. Επηρεάζονται γειτονικές πλάκες νυχιών.
Για να προσδιοριστούν με ακρίβεια τα αίτια της νόσου, πραγματοποιείται μικροσκόπηση απόξεσης νυχιών. Ορισμένα εργαστήρια έχουν την ευκαιρία να ενοφθαλμίσουν αυτό το υλικό σε ένα θρεπτικό μέσο προκειμένου να αναπτυχθούν και να μελετήσουν την καλλιέργεια του μύκητα.
Πώς γίνεται η θεραπεία;
Η θεραπεία μιας μυκητιασικής λοίμωξης θα πρέπει να ξεκινά μόλις αναγνωριστούν τα αρχικά σημάδια της νόσου. Ταυτόχρονα, η θεραπεία δεν μπορεί να ξεκινήσει έως ότου ληφθεί επιβεβαίωση ότι η αιτία της νόσου είναι ένας μύκητας. Δεν πρέπει να κάνετε ακριβή και επιβλαβή θεραπεία για το σώμα έτσι ακριβώς!
Η θεραπεία της μυκητιασικής λοίμωξης περιλαμβάνει μια σειρά από μέτρα:
- αφαίρεση του προσβεβλημένου νυχιού.
- λήψη αντιμυκητιασικών φαρμάκων?
- θεραπεία του κρεβατιού των νυχιών με τοπικούς παράγοντες.
- πρόσθετες μέθοδοι θεραπείας: ακτινοβολία λέιζερ, φυσιοθεραπεία, αγγειακοί παράγοντες.
Η αφαίρεση των νυχιών πραγματοποιείται όταν η πλάκα του νυχιού είναι παχύρρευστη και τα φάρμακα μέσω αυτής δεν μπορούν να διεισδύσουν στο υπογόνιο στρώμα. Μπορείτε να αφαιρέσετε το προσβεβλημένο νύχι χρησιμοποιώντας ένα ειδικό έμπλαστρο. Ο ασθενής μπορεί να εκτελέσει αυτήν την αφαίρεση ανεξάρτητα. Μια ειδική μάζα εφαρμόζεται στην πλάκα των νυχιών, στερεώνεται με γύψο και μετά από δύο ημέρες αφαιρείται. Η πλάκα νυχιών μπορεί να αφαιρεθεί ξύνοντάς την στρώμα-στρώμα.
Ωστόσο, έχει αποδειχθεί ότι η θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική όταν το νύχι αφαιρείται χειρουργικά. Ο χειρουργός αφαιρεί το νύχι με τοπική αναισθησία. Η πλάκα του νυχιού μπορεί συνήθως να αφαιρεθεί χρησιμοποιώντας σφιγκτήρα. Η αφαίρεση του νυχιού σας επιτρέπει να αυξήσετε σημαντικά την αποτελεσματικότητα της θεραπείας.
Η θεραπεία με αντιμυκητιακά φάρμακα πραγματοποιείται για 3-6 μήνες. Για τοπική θεραπεία της υπογλώσσιας περιοχής, τα φαρμακεία διαθέτουν διάφορους τύπους σκευασμάτων με τη μορφή βερνικιών, σπρέι και λοσιόν. Είναι προτιμότερο να επιλέξετε ένα φάρμακο με την ίδια δραστική ουσία που λαμβάνει ο ασθενής από το στόμα. Η φυσιοθεραπεία και τα αγγειακά φάρμακα συμπληρώνουν τη θεραπεία. Όλα αυτά τα μέτρα καθιστούν δυνατή την αύξηση της παροχής αίματος στο πόδι και την αύξηση της παροχής φαρμακευτικών ουσιών στο σημείο της μυκητιασικής λοίμωξης.
Ακόμη και αν όλα τα συμπτώματα έχουν εξαφανιστεί, 2 και 4 μήνες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας, είναι απαραίτητο να γίνουν εξετάσεις ελέγχου για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει υποτροπή.
Οι λόγοι για την αναποτελεσματική θεραπεία μπορεί να ποικίλλουν. Ίσως ο μύκητας να μην είναι ευαίσθητος στο φάρμακο που χρησιμοποιείται για θεραπεία. Συμβαίνει ότι ένα άτομο δεν συμμορφώνεται πλήρως με τις ιατρικές συστάσεις. Είναι δυνατή η επαναμόλυνση.
Ονυχομυκητίαση των ποδιών στα παιδιά
Ο κίνδυνος μόλυνσης για ένα παιδί σχετίζεται κυρίως με μυκητιάσεις μεταξύ των ενηλίκων της οικογένειας. Τα παιδιά μολύνονται συχνά στις πισίνες. Στα παιδιά, η ανοσολογική άμυνα δεν διαμορφώνεται, επομένως ο κίνδυνος μόλυνσης για ένα παιδί είναι υψηλότερος από ό,τι για έναν ενήλικα. Ταυτόχρονα, οι διαδικασίες αναγέννησης στα παιδιά προχωρούν πιο γρήγορα. Ως εκ τούτου, τα νύχια αναπτύσσονται πιο γρήγορα από ό, τι ο μύκητας εξαπλώνεται πάνω τους και το παιδί μπορεί να μην αναπτύξει την ασθένεια.
Στα παιδιά, τα συμπτώματα της νόσου δεν διαφέρουν από αυτά των ενηλίκων και οι αρχές της θεραπείας ισχύουν το ίδιο. Τα πρώτα συμπτώματα της νόσου, όπως και στους ενήλικες, εμφανίζονται στο δέρμα του ποδιού: κνησμός, ξεφλούδισμα και τα κενά μεταξύ των δακτύλων υγραίνονται. Και μόνο τότε η μόλυνση εξαπλώνεται στα νύχια των ποδιών.
Η θεραπεία για τα παιδιά είναι ήπια. Για ένα παιδί, μόνο τοπική θεραπεία είναι δυνατή, χωρίς τη χρήση δισκίων, τα οποία δεν είναι αβλαβή για τα μικρά παιδιά.
Για να αποφευχθεί η μόλυνση άλλων μελών της οικογένειας από ένα άρρωστο παιδί, πρέπει να ληφθούν ειδικά μέτρα. Τα παπούτσια και τα παιχνίδια πρέπει να αντιμετωπίζονται με αντισηπτικά και τα κλινοσκεπάσματα να σιδερώνονται με ζεστό σίδερο.
Ο μύκητας σε μια γυναίκα που θηλάζει είναι επικίνδυνος για το μωρό. Αλλά η θεραπεία σε αυτή την περίπτωση είναι δυνατή μόνο τοπικά, καθώς τα αντιμυκητιακά φάρμακα διεισδύουν στο γάλα κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Αυτό είναι επιβλαβές για το παιδί. Μια γυναίκα μπορεί να ολοκληρώσει την πλήρη πορεία της θεραπείας όταν απογαλακτίσει το μωρό της.
Πρόληψη μυκητιασικών λοιμώξεων στα πόδια
Οι λόγοι για την επαναμόλυνση με τον μύκητα συχνά έγκεινται στο γεγονός ότι δεν πραγματοποιείται πρόληψη της νόσου. Η πρόληψη της ονυχομυκητίασης περιλαμβάνει τα ακόλουθα μέτρα.
- Φορώντας άνετα παπούτσια από φυσικά υλικά, ειδικά τη ζεστή εποχή.
- Καθημερινή αλλαγή κάλτσες, κάλτσες, καλσόν. Πρέπει να πλένονται καθημερινά και, αν είναι δυνατόν, να σιδερώνονται.
- Στην πισίνα και στη σάουνα, φροντίστε να φοράτε παντόφλες στα πόδια σας και να μην περπατάτε ξυπόλητοι.
- Μην φοράτε ποτέ παπούτσια κάποιου άλλου - αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για ένα παιδί.
- Όλα τα εργαλεία πεντικιούρ και οι πετσέτες ποδιών πρέπει να είναι ατομικά.
Εάν υπάρχει ασθενής με ονυχομυκητίαση στην οικογένεια, θα πρέπει να γίνεται στοχευμένη πρόληψη της μόλυνσης άλλων μελών της οικογένειας. Για να γίνει αυτό, ο ασθενής πρέπει να χρησιμοποιεί τοπικούς αντιμυκητιακούς παράγοντες: βερνίκια, κρέμες, σπρέι. Βοηθούν στην πρόληψη της εξάπλωσης των σπορίων ως αιτία μόλυνσης.
Τα παπούτσια και οι πάτοι του ασθενούς χρειάζονται θεραπεία. Κάθε κομμάτι υποδήματος πρέπει να σκουπίζεται εσωτερικά και εξωτερικά με απολυμαντικό διάλυμα. Αυτό μπορεί να είναι 25% φορμαλδεΰδη ή 40% διάλυμα συνηθισμένου οξικού οξέος. Υπάρχει ειδικό σπρέι για αντιμυκητιακή θεραπεία παπουτσιών. Αφού σκουπιστούν τα παπούτσια, μπαίνει ένα ταμπόν μέσα και τα παπούτσια τυλίγονται σε πλαστική σακούλα για μια μέρα. Στη συνέχεια, πρέπει να σκουπίσετε κάθε κομμάτι των υποδημάτων με αμμωνία και να αερίσετε.
Ο ασθενής θα πρέπει να επιλέξει κάλτσες και καλσόν από φυσικά υλικά. Κάθε φορά που τα πλένετε, πρέπει να τα βράζετε με σαπούνι και σόδα για 20 λεπτά. Ένα διάλυμα σαπουνιού-σόδας παρασκευάζεται ως εξής: 50 γραμμάρια απορρυπαντικού αραιώνονται σε 10 λίτρα νερού και προστίθενται 200 γραμμάρια σόδας.
Η πρόληψη θα αποτρέψει την ασθένεια μεταξύ των μελών της οικογένειας και την επαναμόλυνση του ίδιου του ασθενούς.